neixen paraules
per fer més llarg
el nostre poema.
Cada carícia un vers,
cada petó una rima.
Cada mirada una estrofa
que m’agrada retornar.
Cada presència una oda,
cada passejada un sonet,
cada sospir una tornada,
Com tu dius, un poema
que no s’acaba.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada